Maandag heeft Renault zijn plannen voor de Franse industrie bekendgemaakt als onderdeel van FutuREady, de wereldwijde strategie van de Renault Groep voor de toekomst. Thierry Charvet, directeur Kwaliteit, Industrie en Toeleveringsketen, presenteerde het plan.
Het plan voorziet in een reorganisatie waarbij zo’n 2.000 banen voor arbeiders zullen worden gecreëerd, maar zo’n 1.100 banen voor bedienden zullen verdwijnen. Momenteel heeft Renault ongeveer 15.500 mensen in dienst op zijn industriële vestigingen in Frankrijk en in totaal ongeveer 39.000 in zijn thuisland.
Chinese bedreiging
”Op dit moment heeft de Franse industriële tak van de Renault-groep het erg druk“, legt Charvet uit. ‘Ik noem het een ’betoverende tussenperiode” vanwege het commerciële succes van onze lichte bedrijfsvoertuigen (LCV’s) en onze elektrische auto’s."
”Maar de Chinese concurrentie is al aanwezig op het gebied van elektrische auto's, hybride auto's en lichte bedrijfsvoertuigen, en die blijft groeien“, waarschuwt hij. ”Modellen van de Renault Group, zoals de Renault Captur of de Dacia Duster, staan onder zware druk."
In het nieuwe plan zullen bepaalde soorten werk vanwege hun strategisch belang speciale bescherming krijgen. Charvet denkt daarbij aan batterijtechnologie, elektronica en software, elektrische aandrijfsystemen en industrieel onderhoud.
“Onze FutuReady-strategie voorziet in een verlaging van de productiekosten met 20%, een verkorting van de montagetijd met 30% en een driemaal lagere incidentenfrequentie tijdens de eerste vijf jaar van de levensduur van het voertuig,” vervolgt Charvet. “Het is een plan dat ons op het gebied van kwaliteit naar de top moet brengen, dat de ontwikkeling van nieuwe producten versnelt en de tijd tot marktintroductie verkort.“.
Charvet wijst erop dat de auto-industrie nog nooit met zoveel uitdagingen tegelijk te maken heeft gehad: technologische onzekerheid, EU-regelgeving die bijna elk jaar wordt herzien, de AI-revolutie, gegevensbeheer, robotica, schommelende materiaalkosten, politieke spanningen, enzovoort. Hij zegt dat zijn groep een buitengewone veerkracht toont in vergelijking met sommige concurrenten: “Onze troeven en competenties zijn reëel; we hebben ons op het hoogste Europese niveau gepositioneerd en een efficiëntie bereikt dankzij wat we hebben geleerd van onze Japanse alliantiepartners toen de Japanse productiemethoden nog het voorbeeld waren dat gevolgd moest worden.”
Details van het plan
1.090 bedienden moeten vrijwillig vertrekken of worden onderworpen aan een vervroegd pensioen. Tegelijkertijd is Renault van plan om tegen 2029 2.000 extra (voornamelijk arbeiders) in dienst te nemen. 75% daarvan werkt al op tijdelijke basis of als leerling in de fabrieken van Renault. De transformatie moet gepaard gaan met een omvangrijk opleidings- en bijscholingsprogramma van in totaal 500.000 uur.
Uiteraard zijn de vakbonden gealarmeerd door de plannen. Voorlopig wachten ze af wat dit op de werkvloer gaat betekenen; op 20 november staat er een vergadering van de ondernemingsraad op het programma. ’We staan nog maar aan het begin van het proces“, zegt een vakbondsvertegenwoordiger, ”en vrijwillig vertrek is natuurlijk veel beter dan ontslag.“
Volgens de vakbonden loopt geen enkele specifieke productielocatie een bijzonder risico, behalve de hoofdvestiging van Alpine in Dieppe, waar voorlopig alleen de A390 wordt geassembleerd en waar de verkoopprognoses voor dit model zijn bijgesteld vanwege de matige reacties op de markt.
Dit transformatieplan voor het industriële deel van het bedrijf volgde op een ingrijpende reorganisatie binnen de engineeringafdeling van de Renault-groep. In juni maakte Renault bekend dat het aantal banen in de engineeringafdeling wereldwijd de komende jaren met 15 tot 20% zou worden teruggebracht (momenteel 11.000 tot 12.000).
In Frankrijk zullen 800 van de 5.500 ingenieursbanen verdwijnen en zullen 500 andere worden herverdeeld over andere functies, terwijl er ook 150 tot 200 nieuwe medewerkers zullen worden aangenomen. Het doel is duidelijk: om de toekomst en de toenemende Chinese concurrentie het hoofd te bieden, moet de autoproductie flexibeler en performanter worden, wat moet uitmonden in een aanzienlijke verkorting van de ontwikkelingstijd voor nieuwe modellen (maximaal 2 jaar).


