Stellantis, het moederbedrijf van Peugeot, heeft te kampen met ernstige productiedalingen voor verschillende van zijn modellen voor elektrische voertuigen nadat een van zijn belangrijkste batterijfabrieken zijn productie niet kon opschalen.

De crisis draait om Automotive Cells Company (ACC), de veelgeprezen Europese onderneming uit de samenwerking van de groep met Mercedes en Total. Door problemen met de celproductie zijn Peugeot-modellen gestrand en zijn de productielijnen vertraagd.

De kern van de verstoring wordt gevormd door de langeafstandsbatterijen die bestemd zijn voor de E-3008 en E-5008 modellen van Peugeot. Stellantis zet deze modellen in de markt als gamechangers omdat ze een actieradius van meer dan 700 kilometer kunnen bereiken.

Ver onder de doelstellingen

Volgens bronnen dicht bij de zaak die Bloomberg hebben gesproken, lopen de vertragingen nu op tot acht maanden, als gevolg van het onvermogen van ACC om verder te gaan dan productie op pilotschaal in de nieuwe fabriek in Douvrin in Noord-Frankrijk. In plaats van de duizenden accu's die maandelijks nodig zijn, produceert de fabriek er iets meer dan 1000 in totaal.

De ACC joint venture zou de vaandeldrager moeten zijn voor een Europese batterij renaissance, sinds Northvolt failliet ging en werd overgenomen door het Amerikaanse bedrijf Lyft.

Stellantis is niet alleen de grootste klant van de joint venture, maar ook haar belangrijkste belanghebbende. Miljarden aan overheidsgeld zijn opgegaan aan het subsidiëren van batterijcapaciteit van eigen bodem onder het mom van groene soevereiniteit.

China schiet te hulp

ACC's fabriek in de buurt van Lille werd in 2023 met veel tamtam door de overheid geopend. Geprezen als een ‘Airbus-batterij’ die de autotoekomst van Europa zou veiligstellen, is de realiteit minder dan twee jaar later veel ontnuchterend.

Hoge schrootpercentages (tot 20% volgens interne cijfers geciteerd in Italiaanse media) en stijgende kosten hebben de operatie aan het wankelen gebracht.

Ironisch genoeg is er naar verluidt een taskforce van Chinese ingenieurs ingeschakeld om de productie te stabiliseren, ook al is de fabriek gebouwd als krachtig antwoord op de Chinese dominantie in de batterijproductie. Met productiekosten die nog steeds tot 25% hoger liggen dan die van Aziatische concurrenten, is het bedrijf nu kostenbesparende maatregelen aan het beoordelen.

De algemeen secretaris van ACC, Matthieu Hubert, erkende de steile leercurve aan Bloomberg. Stellantis heeft echter niets van zich laten horen en weigert officieel commentaar te geven.

CATL en LFP

De Italiaans-Franse/Amerikaanse groep is nu op zoek naar stabielere partners, waaronder nieuwe overeenkomsten met het Chinese CATL voor de productie van goedkopere LFP-batterijcellen in Spanje. De geplande uitbreiding van ACC-faciliteiten in Duitsland en Italië is stilletjes gepauzeerd.

De vertragingen bij de Peugeot-lijn zijn al voelbaar in showrooms en logistieke ketens over het hele continent. Er werd verwacht dat de nieuwste E-3008 van Peugeot de speerpunt zou zijn van de push van de groep in het crossover-segment met grote volumes.

Stellantis dreigt verder achterop te raken in de fel concurrerende elektrische transitie van Europa, aangezien ook de DS N°8 en Opel Grandland hun packs van ACC betrekken.

De verkoop van zijn aandeel in de Canadese batterijfabriek

De divergentie legt ook de grenzen bloot van Europa's veelgeroemde doctrine van ‘groene soevereiniteit’. Terwijl ACC werd gepromoot als een strategische pijler van Europese batterijonafhankelijkheid - gesteund door miljarden aan overheidssubsidies - heeft de onderneming geworsteld met opbrengsten, kosten en uitvoering, waardoor Stellantis genoodzaakt was om alternatieven in het buitenland te zoeken.

Daarentegen stemde de groep deze week in met de verkoop van zijn belang van 49% in het Canadese NextStar Energy aan LG Energy Solution, waarmee het de controle overdraagt aan een beproefde Zuid-Koreaanse leverancier in ruil voor operationele stabiliteit.

De Windsor-fabriek heeft al meer dan 5 miljard Canadese dollar aan investeringen aangetrokken en wordt opgestart onder één industriële leiding, met Stellantis een langetermijnklant blijven in plaats van een operator.

Deze tegenstelling benadrukt een ongemakkelijke realiteit voor Europa's ambities op het gebied van batterijen: soevereiniteit op papier is veel moeilijker te bereiken gebleken dan een veilige aanvoer via wereldwijde partnerschappen.