Het Chinese BYD heeft het interieur en de belangrijkste specificaties van de Racco, een compacte stadsrobot die is afgestemd op het bijzonder populaire Japanse kei-segment.

Maar in een Europese context zou het iets veel belangrijkers kunnen worden: een testcase voor de vraag of de EU serieus werk wil maken van een nieuwe generatie echt betaalbare kleine EV's.

Japans strikte kei-car sjabloon

De Racco volgt het strenge Japanse kei-car sjabloon en meet net geen 3,4 meter in de lengte en 1,48 meter in de breedte, met een hoog, boxy profiel ontworpen om de binnenruimte te maximaliseren binnen strakke dimensionale grenzen.

Hoewel het rechtopstaande, ruimtebesparende ontwerp visueel doet denken aan Europese ‘ludospace’-voertuigen, zoals de Renault Kangoo of Citroën Berlingo, is een kei-auto als de Racco fundamenteel kleiner en regelgerichter, en ligt hij qua grootte en prestaties ver onder de gezins-MPV's op basis van bestelwagens.

Het vermogen komt van een bescheiden elektromotor van 20 kW (27 pk), gevoed door een lithium-ijzerfosfaatbatterij van 20 kWh. BYD geeft een actieradius op van ongeveer 180 km op de WLTC-cyclus in Japan, waarmee de Racco duidelijk wordt gepositioneerd als een stadsauto in plaats van een langeafstands forens.

DC snelladen is berekend op maximaal 100 kW, een opmerkelijk getal voor zo'n kleine batterij, ook al zullen de pieklaadsnelheden in de praktijk waarschijnlijk kort zijn.

Binnenin weerspiegelt de Racco de designtaal van de grotere elektrische modellen van BYD, met een zwevend centraal touchscreen, een digitaal display voor de bestuurder en een strakke, moderne dashboardindeling.

Schuifdeuren achterin verbeteren de praktische bruikbaarheid in krappe ruimtes in de stad en de rechtopstaande proporties zorgen voor een echte vierzitter - een belangrijk verschil met het Europese aanbod van vierwielers.

In Japan zal de Racco naar verwachting beginnen bij ongeveer 2,5 miljoen yen, ongeveer 15.000 euro tegen de huidige wisselkoersen. Die prijs plaatst hem in het hart van het kei-segment, dat ongeveer een derde van de Japanse markt voor nieuwe auto's uitmaakt.

Kei-auto's zijn niet toevallig populair, maar met opzet: ze profiteren van lagere belastingen, goedkopere verzekeringen en lagere keuringskosten, terwijl hun compacte afmetingen perfect passen bij de dichtbevolkte steden en smalle wegen van Japan.

In veel landelijke gebieden zijn ze ook vrijgesteld van de strenge eisen voor parkeerbewijzen, waardoor de drempel om een auto te bezitten nog lager wordt. In de loop van tientallen jaren heeft dit regelgevende en culturele ecosysteem de kei-auto genormaliseerd als een mainstream, praktische keuze in plaats van een budgetcompromis.

L6e en L7e vierwielers

Europa heeft ondertussen al een categorie kleine voertuigen in de vorm van L6e en L7e vierwielers, zoals de Citroën Ami, Renault's Mobiliseren Duo, of de Microlino. Deze voertuigen zijn goedkoper en onderhevig aan lichtere homologatie-eisen dan volwaardige personenauto's, maar ze zijn ook beperkt in snelheid, actieradius en botsbeveiliging.

Vaak beperkt tot 45 km/u in hun lichtste vorm, tot 90 km/u met een rijbewijs nodig, en met een minimale batterijcapaciteit, dienen vierwielers eerder als niche in stedelijke mobiliteit dan als echte gezinswagens.

Het gat tussen deze minimale voertuigen en volledig conforme M1 personenauto's is precies waar een kei-achtige EV zoals de Racco zou kunnen passen - als de regelgeving dat toelaat.

Kleine, betaalbare EV's

De Europese relevantie van de Racco ligt niet in de Japanse kei-regels zelf, maar in Brussel. De Europese Commissie onderzoekt manieren om de productie en het gebruik van kleine, betaalbare EV's te stimuleren. En dit terwijl er een groeiende bezorgdheid is dat de complexiteit van de regelgeving en de toenemende veiligheidseisen de instapmodellen buiten bereik prijzen.

Verschillende Europese fabrikanten hebben publiekelijk gepleit voor een nieuwe categorie kleine elektrische auto's geïnspireerd op het Japanse kei-concept, voertuigen die het midden houden tussen de huidige lichtgewicht vierwielers en volwaardige M1-personenauto's.

Onder de huidige EU-regels zou een voertuig als de Racco aan dezelfde crash-, software- en geavanceerde bestuurdersassistentie-eisen moeten voldoen als grotere personenauto's.

Hoewel dit technisch haalbaar is, verhogen deze verplichtingen de ontwikkelings- en productiekosten aanzienlijk, vooral voor kleine voertuigen met beperkte marges.

Als gevolg daarvan zou een Europese Racco die gebouwd is volgens de volledige M1-normen waarschijnlijk veel van zijn prijsvoordeel verliezen en dichter bij €20.000 of meer belanden en concurreren met instapmodellen zoals de Dacia Spring of de aankomende golf van Europese EV's van minder dan €25.000.

Dit spanningsveld in de regelgeving is precies wat het opkomende EU-initiatief voor ‘kleine betaalbare auto's’ wil aanpakken. De Commissie heeft het idee geopperd om extra vereisten voor compacte voertuigen te bevriezen en stimulansen te creëren binnen de CO₂-regelgeving om kleinere EV's weer economisch levensvatbaar te maken.