De IAA Transportation in Hannover laat zien hoe snel elektrische vrachtwagens een versnelling hoger schakelen: van regionale leveringen naar langeafstandsvervoer en zelfs zwaar transport. Europese fabrikanten werken aan het vergroten van de actieradius en het laadvermogen, maar Chinese – en één bekende Amerikaanse – nieuwkomers maken van de technologische race een commerciële strijd.
Verandering in de maak
Elektrische vrachtwagens hebben al geruime tijd moeite om lange afstanden af te leggen en daarbij de dieselvrachtwagens te verslaan. Maar op de IAA Transportation van dit jaar is er verandering op komst.
Volvo, MAN en Scania hebben allemaal elektrische trekkers onthuld die op één acculading 700 kilometer of meer kunnen afleggen, waardoor het batterij-aangedreven zwaar vervoer nu op hetzelfde niveau staat als dieselvoertuigen.
Tegelijkertijd werd op de beurs ook duidelijk hoe elektrificatie de weg vrijmaakt voor nieuwkomers uit het Oosten. Na Windrose wagen ook andere Chinese merken zich op de Europese markt. We zetten de belangrijkste nieuwkomers van de IAA op een rijtje.

Iets bijzonders
Volvo Trucks is de eerste Europese fabrikant die een elektrische vrachtwagen met een actieradius van 700 km van het persbericht naar de productielijn heeft gebracht.
Twee jaar na de aankondiging van de FH Aero Electric gaat deze langeafstandsvrachtwagen eindelijk in productie bij Tuve in Zweden. Op de IAA sleepte de FH Electric voor de tweede keer de prijs voor Vrachtwagen van het Jaar in de wacht.
Dankzij de nieuwe elektrische as, die ruimte vrijmaakt in het chassis, is er een bruikbare accucapaciteit van 725 kWh beschikbaar. De eerder aangekondigde actieradius van 600 km is verhoogd naar 700 kilometer. Ook in de Volvo-fabriek in Gent, België, wordt de nieuwe generatie geproduceerd.
80 ton, nog steeds elektrisch
Veel ongebruikelijker in de categorie langeafstandsvervoer is het 80-tonsmodel van Volvo Trucks. Het bestaat uit een combinatie van een elektrische vrachtwagen met starre opbouw en een oplegger, met een toegestaan totaalgewicht van – je raadt het al – 80 ton. Het heeft een actieradius van 450 kilometer.
Dit is weliswaar een nicheproduct, maar het bewijst één ding: elektrificatie beperkt zich niet langer tot stedelijke distributie en gemakkelijk te beheren regionale routes.
Ter vergelijking: 80 ton is bijna het dubbele van de standaardlimiet van 44 ton die in België geldt voor binnenlands vervoer (40 ton voor grensoverschrijdend vervoer). Zelfs in de Scandinavische landen, waar Volvo deze e-vrachtwagen voorlopig wil verkopen, zijn speciale vergunningen nodig.

Nieuwe accu’s bij MAN
Op de IAA heeft MAN zijn nieuwe eTGX onthuld, met een vergelijkbare autonomie die voortkomt uit een iets andere filosofie.
In plaats van simpelweg meer cellen in te bouwen, heeft MAN een nieuwe generatie accu’s ingezet die per accupakket een brutovermogen van 92 kWh en een nettovermogen van 88 kWh halen – een stijging ten opzichte van de eerdere 89 en 80 kWh.
Er past nu een zevende accupakket op een 6×2-trekker, waardoor de totale nettocapaciteit op 616 kWh komt en de maximale actieradius op 720 kilometer. MAN benadrukt echter dat “meer dan 600 kilometer” het realistische dagelijkse cijfer is, waarmee het onderstreept dat de actieradiusclaims van fabrikanten met de nodige voorzichtigheid moeten worden benaderd.
Achter de cabine
Scania heeft ondertussen het capaciteitsvraagstuk opgelost door batterijcellen te plaatsen waar niemand anders dat doet: achter de cabine. Twee strategisch geplaatste batterijpakketten voegen ongeveer 356 kWh aan geïnstalleerde capaciteit toe aan het bestaande chassis en de modules onder de cabine, waardoor een actieradius van 720 km wordt beloofd.
In combinatie met het verlengde ontwerp van de voorkant, dat het energieverbruik met maximaal 3 procent vermindert, kiest Scania voor aerodynamica en een slimme indeling in plaats van het extra gewicht van meer accucellen.

Alle drie de bovengenoemde vrachtwagenfabrikanten bieden nu oplaadvermogen in megawatt aan, nu ook Scania zich bij hen heeft aangesloten. MAN en Volvo geven maximale waarden aan van rond de 750 kW.
De hardware wordt dus geïnstalleerd, maar zoals altijd blijft het netwerk achter. In de EU zijn er momenteel enkele tientallen openbare MCS-oplaadpunten (42 in de hele EU), en tegen 2027 komen er enkele honderden bij (284 stations).
Terwijl de Zweedse en Duitse fabrikanten flink de aandacht op zich vestigden, koos DAF voor een wat ingetogenere aanpak op de beurs.
Met de introductie van een nieuwe accuconfiguratie plaatst de Nederlandse fabrikant van zware vrachtwagens vier accupakketten aan de achterzijde van de vrachtwagen, waardoor de belasting op de vooras met ongeveer 700 kilogram wordt verminderd en het laadvermogen met bijna 2,5 ton toeneemt. DAF heeft bovendien elektrische 6×4- en 8×4-modellen toegevoegd voor bouwbedrijven.
Ongenode gasten uit China
Ondanks alle Europese vooruitgang kwamen de strategisch belangrijkste aankondigingen uit China. BYD betreedt de Europese markt voor zware voertuigen met de ETT 44, een trekker van 44 ton met een LFP Blade-accu van 651 kWh en een bereik van bijna 600 kilometer.

De prijzen zijn concurrerend en, zoals we van BYD gewend zijn, zijn de laadspecificaties uitstekend.
BYD geeft aan dat het CCS2-opladen 420 kW haalt, maar ook MCS met meer dan 1,5 MW. Dat is bijna het dubbele van wat Europese concurrenten momenteel bieden en sluit aan bij de toonaangevende strategie van de fabrikant om zijn Flashcharging-netwerk in heel Europa uit te rollen. .
Het opladen van 20 tot 80 procent duurt 20 minuten, waarbij volgens BYD een actieradius van ongeveer 400 kilometer kan worden aangevuld.
Buitengewone levensduur
Maxus, het merk van SAIC dat vooral bekend staat om zijn bestelwagens, bracht een trekker van 42 ton naar Hannover. De eDeliver 420L heeft een CATL-accu van 615 kWh en kan in 25 minuten van 20 tot 80 procent worden opgeladen.

Maxus heeft geen bereikcijfer bekendgemaakt, maar claimt wel een buitengewone levensduur van 1,5 miljoen kilometer. En hoewel het geen vrachtwagen is, mogen we de Robovan niet vergeten: een zelfrijdend bestelvoertuig (SAE-niveau 4) voor stedelijke logistiek. In feite is het een concurrent van de BOW van Stellantis Pro, die ook op de IAA te zien was, maar dan met een vrolijker gezicht.
Zowel BYD als Maxus bieden lagere prijzen aan dan Europese fabrikanten – ook een bekend scenario uit de personenautomarkt dat Europese vrachtwagenfabrikanten niet zomaar zouden moeten negeren.

De gebruikelijke verdachte
Het lijdt geen twijfel dat de nieuwe regels voor elektrische vrachtwagens de markt ingrijpend veranderen, waarbij niet alleen het hoofd moet worden geboden aan uitdagingen als lange afstanden, zware ladingen en een toereikende laadinfrastructuur, maar ook druk wordt uitgeoefend door disruptieve spelers.
Laten we niet vergeten dat ook ‘de gebruikelijke verdachte’ Tesla een stand had gereserveerd op de IAA Transportation, waar de Semi-vrachtwagen te zien was. Meer details zijn hier.


