In de wereld van hypercars is de sky the limit, maar zelfs in deze exclusieve wereld maakt de Aspark Owl Roadster een ongewone indruk als een van 's werelds snelste elektrische roadsters die te koop zijn.

Het Japanse bedrijf Aspark heeft een cabrioletversie onthuld van zijn extreme elektrische hypercar, die al bekend staat om zijn meer dan 1900 pk, een sprint van minder dan twee seconden naar 100 km/u en een recordbrekende topsnelheid van 438,7 km/u.

Met een prijskaartje van ongeveer $3,5 miljoen maakt de Roadster een duidelijk statement: de Owl is niet alleen een technisch experiment. Maar de interessantere vraag is niet hoe Aspark dit voor elkaar heeft gekregen. De vraag is: wie koopt zoiets en waarom?

Technisch bedrijf, geen autofabrikant

De oprichter van Aspark, Masanori Yoshida, startte het bedrijf in 2005 niet als autofabrikant, maar als leverancier van technische diensten. Duizenden ingenieurs werden ingezet bij projecten van andere bedrijven, variërend van de automobiel- en zware industrie tot de elektronica, om problemen op te lossen, niet om dromen te bouwen.

Rond 2015 besloot Yoshida die expertise om te zetten in iets veel gedurfder: een volledig elektrische hypercar met een acceleratievermogen dat wereldwijd toonaangevend is.

Het ontwerp en de eerste technische ontwikkeling vonden plaats in Japan. Maar Aspark had ouderwets vakmanschap nodig om zijn ambitie om te zetten in een voor de openbare weg goedgekeurde machine in beperkte oplage. Enter Manifattura Automobili Torino (MAT), de kleine, zeer gespecialiseerde Italiaanse werkplaats die bekend staat om de productie van exotische auto's in zeer kleine aantallen.

MAT is vooral bekend vanwege de bouw van de moderne New Stratos, de ontwikkeling van de Apollo Intensa Emozione en Glickenhaus SCG003, en het realiseren van uiterst beperkte, op maat gemaakte projecten, zoals unieke replica's zoals de Alfa Romeo 33 Stradale.

De ingenieurs van MAT namen het radicale concept van Aspark over: een koolstofmonocoque, vier elektromotoren, torque vectoring en koolstofkeramische remmen. Ze verfijnden het tot iets dat daadwerkelijk gebouwd, gecertificeerd en aan klanten geleverd kon worden. Het was een combinatie van Japanse technische uitbundigheid en Italiaanse discipline op het gebied van carrosseriebouw.

Het resultaat was de originele Owl, waarvan slechts ongeveer 50 exemplaren werden geproduceerd, die allemaal al verkocht waren. Een opvolger, de SP600, vestigde vervolgens een verbluffend EV-snelheidsrecord van 438,7 km/u.

Extra technische complexiteit

En nu komt de Roadster, met dezelfde buitenaardse uitstraling, maar met de extra technische complexiteit van een cabriokap. Een auto die zo snel, zo laag en zo krachtig is, zou eigenlijk niet zonder dak mogen bestaan, maar toch is hij er.

Het verwijderen van het vaste dak verzwakt de structurele stijfheid van de auto, waardoor ingenieurs gedwongen worden om de koolstofvezel monocoque opnieuw te ontwerpen met extra versteviging om doorbuiging bij extreme snelheden en onder enorme EV-koppelbelastingen te voorkomen.

Dit betekent doorgaans meer koolstoflagen, opnieuw ontworpen dorpelgedeelten, sterkere rolbeveiliging en aerodynamische herkalibratie om de stabiliteit bij hoge snelheden te behouden zonder de luchtstroom van het originele dak.

Ingenieurs moeten ook een lichtgewicht dakmechanisme ontwerpen dat geen afbreuk doet aan de plaatsing van de accu, de botsveiligheid of het ultralage zwaartepunt van de auto. Kortom, om een elektrische hypercar met een topsnelheid van 400 km/u om te bouwen tot een roadster, moeten de structurele sterkte, stijfheid en aerodynamica opnieuw worden ontworpen. En dat alles terwijl het gewicht tot een absoluut minimum moet worden beperkt.

Wie gaat dit kopen?

In tegenstelling tot de reguliere supercar-markt is de markt voor elektrische hypercars van meer dan een miljoen euro bewust ondoorzichtig. Kopers blijven grotendeels anoniem en fabrikanten zijn discreet.

Het is duidelijk dat The Owl zijn publiek vindt onder een uiterst kleine groep van de wereldwijde welvaart: personen die al toegang hebben tot het bekende pantheon van elite-merken, maar op zoek zijn naar iets dat nog zeldzamer is.

De Owl bekleedt een niche waarin prestaties slechts een deel van de aantrekkingskracht vormen. Zijn echte waarde ligt waarschijnlijk in zijn exclusiviteit: niet alleen het bezit van de snelste of krachtigste auto, maar het bezit van een auto die vrijwel niemand kent, laat staan ermee rijdt.

De motivaties zijn een mix van passie, prestige en investering. Sommige kopers zijn echte techniekfanaten die de waanzinnige specificaties van de Owl en de obsessieve ontwikkeling die erachter schuilgaat, waarderen.

Anderen, vooral verzamelaars, beschouwen dergelijke auto's als rijdende kunstwerken, toekomstige museumstukken waarvan de waarde ligt in hun zeldzaamheid en in het verhaal over hoe ze zijn gemaakt. En voor velen komt de aantrekkingskracht voort uit het op maat gemaakte proces zelf: rechtstreeks onderhandelen met een kleine fabrikant, zien hoe je auto bijna met de hand wordt gebouwd en deel uitmaken van de mythologie rond een machine die meer aanvoelt als een technologisch statement dan als een vervoermiddel.

Minder praktisch, meer gewenst

De Roadster versterkt dit alles nog eens extra. Hij is minder praktisch dan ooit, meer theatraal, onwaarschijnlijker en daarom nog aantrekkelijker voor mensen die waarde niet afmeten aan het aantal kilometers, maar aan het unieke karakter.

Het is precies het soort auto dat het grootste deel van zijn leven in geklimatiseerde garages zal doorbrengen en af en toe tevoorschijn komt voor privé-circuitdagen, concours-evenementen of ultra-exclusieve bijeenkomsten waar niet alleen snelheid, maar ook zeldzaamheid de hiërarchie bepaalt.

De waarde van hypercars gedraagt zich meer als die van zeldzame kunst dan als die van gewone auto's, en de Aspark Owl past in dit patroon: potentieel verzamelbaar, maar verre van een gegarandeerde financiële winst.

De investeringscase is gebaseerd op drie sterke punten: extreme zeldzaamheid, opvallende prestaties en de exotische aantrekkingskracht van het feit dat de auto met de hand is gebouwd door MAT in Italië voor een Japans ingenieursbedrijf dat uit het niets is opgedoken. Dit zijn de ingrediënten die een hypercar soms tot een toekomstig cultobject maken.

Een goede investering?

De risico's zijn echter even duidelijk. Aspark heeft geen historisch merkgewicht en verzamelaars van hypercars voelen zich traditioneel aangetrokken tot namen als Ferrari, Porsche, Bugatti en Pagani, waarvan de auto's al decennialang een bewezen prestige hebben op veilingen.

Recente EV-hypercars zoals de Rimac Nevera illustreren deze onzekerheid. Ondanks hun wereldwijd toonaangevende specificaties zijn sommige exemplaren die aanvankelijk voor ongeveer 2,1 miljoen euro werden verkocht, al op veilingen verschenen met biedingen die amper 1,2 miljoen euro haalden. Dit toont aan hoe snel zelfs EV-hypercars uit het topsegment onder hun catalogusprijs kunnen dalen.

De Owl bevindt zich daarom in een speculatieve categorie waarin de vraag groot is, maar het marktgedrag op lange termijn moeilijk te voorspellen is. Voorbeelden uit de praktijk laten een gemengd beeld zien.

Hypercars van gevestigde merken zoals de Ferrari LaFerrari, Porsche 918 en zelfs de McLaren P1 zijn het afgelopen decennium sterk in waarde gestegen, terwijl de eerste Bugatti Veyrons aanvankelijk in waarde daalden voordat ze zich herstelden.

Boutique-merkauto's met ultralage productieaantallen bereiken soms een cultstatus, maar dat is niet altijd het geval. De Aspark Owl kan beide kanten opgaan: hij kan een begeerde rariteit van het EV-tijdperk worden of een nichecuriositeit blijven die vooral bekend staat om zijn snelheidsrecord.