Volgens In het meest optimistische scenario zal de bouw van nieuwe grote kerncentrales in België op zijn vroegst eind 2039 voltooid zijn. Dat is wat blijkt uit een nieuw onderzoek van ingenieursbureau Tractebel, onderdeel van de energiegroep Engie (die een onderzoek heeft uitgevoerd in opdracht van de hoogspanningsnetbeheerder Elia), onthult.

Echter, eenVolgens Tractebel is het waarschijnlijker dat de kerncentrale tussen 2042 en 2044 in gebruik zal worden genomen. In de tussentijd, sKleine kerncentrales – de zogenaamde kleine modulaire reactoren – zouden tegen 2035 gebouwd kunnen worden. Hoewel de technologie nog in de kinderschoenen staat, zou in het beste geval de eerste SMR van 20 tot 350 megawatt in 2035 operationeel kunnen zijn.

Verwachte elektriciteitstekorten

Het duurt minstens zes jaar om een locatie te selecteren, deze voor te bereiden, de nodige vergunningen en goedkeuringen te verkrijgen, het ontwerp af te ronden, een exploitant te vinden en de benodigde financiering (miljarden dollars) veilig te stellen. Pas dan kan de daadwerkelijke bouw beginnen, een proces dat zeven tot negen jaar in beslag neemt.

Dit betekent ook dat er een alternatief moet worden gevonden voor het verwachte elektriciteitstekort tegen 2035 aanpakken. Afgelopen zomer schatte hoogspanningsnetbeheerder Elia dat België tegen 2035 4,4 gigawatt extra elektriciteit nodig zou hebben. Dat komt overeen met meer dan vier grote kerncentrales, zoals Doel 4. 

De komst van meer elektrische voertuigen, warmtepompen en datacenters, samen met de groei van de elektriciteitssector, zal de vraag naar elektriciteit de komende tien jaar met meer dan een derde doen toenemen., van 80 terawattuur in 2025 tot 110 terawattuur in 2035.

Verschillende opties

Elia's boodschap in juni was dat de Belgische regering een plan moet ontwikkelen om het tekort aan te pakken. Een optie is om de levensduur van de twee resterende kerncentrales, Doel 4 en Tihange 3, te verlengen, wat zal uiteindelijk in 2035 worden gesloten. De levensduur van beide installaties werd vorig jaar verlengd van 40 naar 50 jaar.

Om het dreigende tekort tegen 2035 aan te pakken, zijn er verschillende opties. Deze omvatten de versnelde uitbreiding van windenergie in de Belgische Noordzee, de verdere uitbreiding van bestaande kerncentrales en de installatie van extra hoogspanningskabels naar het Verenigd Koninkrijk.

Het bestaande CRM-subsidiemechanisme kan ook zorgen voor voldoende nieuwe capaciteit, bijvoorbeeld door grootschalige batterijparken of gasgestookte elektriciteitscentrales te ondersteunen. Wanneer de binnenlandse vraag naar elektriciteit sneller stijgt dan het aanbod uit hernieuwbare of nucleaire bronnen, zullen we gedwongen zijn om een beroep te doen op geïmporteerde elektriciteit of op thermische elektriciteitscentrales.

Uitgestelde plannen

Nadat een deel van het energie-eiland werd uitgesteld en de lopende concessieveiling voor het eerste van drie nieuwe windparken in de Noordzee werd ingetrokken, zijn de plannen voor offshore windenergie jarenlang vertraagd. 

De ambitie van de vorige regering om kabels aan te leggen tussen het energie-eiland en windmolenparken in Denemarken is bijvoorbeeld ook grotendeels verdwenen. Het is daarom onwaarschijnlijk dat offshore windenergie van buiten de Belgische wateren tegen 2035 kan worden aangesloten.