De Société Wallone des Aéroports (SOWAER) heeft een nieuwe beheerder aangesteld voor het vliegveld van Cerfontaine, gelegen in de provincie Namen. De nieuwe beheerder wil de site milieuvriendelijker maken, onder meer door een elektrisch vliegtuig te gebruiken voor de skydive-school die er actief is.

Zo eenvoudig is het echter niet: Volledig elektrische vliegtuigen die specifiek zijn ontworpen voor parachutespringen bestaan nog niet in een commerciële, operationele vorm, hoewel ze momenteel wel in ontwikkeling zijn.

Geduld

Om het terrein milieuvriendelijker te maken wil Paul Marien, een van de nieuwe beheerders, zich richten op zonnepanelen, het organiseren van e-bike tochten vanaf het ongeveer 60 hectare grote vliegveld, ultralight vluchten, of een skydive gecombineerd met een overnachting in een hotel bij de meren van Eau d'Heire.

Marien, die ook het hoofd is van de parachutistenclub, zou graag zien dat dergelijke parachutesprongen in de toekomst worden uitgevoerd met een elektrisch vliegtuig. “We hebben contact met een Noors bedrijf dat thermische vliegtuigen ombouwt tot e-vliegtuigen,” vertelde Marien aan omroep RTBF.

Het addertje onder het gras: de technologie zal pas in 2027 klaar zijn, en het zal niet goedkoop zijn - het vliegtuig en het batterijsysteem zullen samen enkele miljoenen euro's kosten.

Batterijprobleem

Er zijn al e-vliegtuigen ontwikkeld die in principe geschikt zouden zijn voor parachutespringen. Het bekendste voorbeeld is de eCaravan van het Amerikaanse Australische MagniX en AeroTEC, een omgebouwde Cessna 208 Caravan met een volledig elektrische aandrijving.

En zeker dat het vliegtuig brandstofzuinig was. De eCaravan gebruikte minder dan $6 aan elektriciteit voor een testvlucht van 30 minuten, vergeleken met $300 tot $400 aan brandstof voor een conventionele motor.

Maar er waren grote beperkingen. De batterijen namen veel ruimte in beslag. Ze voegden een aanzienlijk gewicht toe - vaak nog steeds een klassiek probleem voor voertuigaccu's - waardoor de eCaravan slechts vier tot vijf passagiers kon vervoeren, in plaats van maximaal 14, over 160 km. Dit was een van de redenen waarom AeroTEC het vliegtuig terugbracht naar zijn oorspronkelijke verbrandingsmotor.

Voor parachutespringen zijn deze batterijproblemen bijzonder problematisch. Een parachutetoestel moet meerdere keren per dag naar een hoogte van 3.000 tot 4.000 meter klimmen, wat veel energie verbruikt en snel opladen vereist.

Met andere woorden, een ‘jump run’ duurt meestal maar 15 tot 20 minuten, waardoor de meeste skydivevliegtuigen drie tot vier ladingen per uur kunnen maken. Als een vliegtuig na elke sprong een uur aan de lader moet staan, is het bedrijfsmodel niet levensvatbaar.

Bovendien hebben veel kleine luchthavens nog niet de dure hoogspanningsaansluitingen die nodig zijn voor opladen met megawatt.

Minder geluidsoverlast

Toch zou de technologie ook een kleine revolutie teweeg kunnen brengen in de manier waarop vliegvelden werken. Het grootste obstakel voor veel dropzones vandaag de dag is geluidsoverlast. Omwonenden klagen vaak over het constante gebrul van opstijgende vliegtuigen.

E-luchtvaartuigen zijn tot 75% stiller tijdens het klimmen. Dit betekent dat dropzones vaker en langer kunnen vliegen zonder de lokale vergunningen in gevaar te brengen.

Het is ook aangenamer voor de springers zelf. Afhankelijk van de zijwind en de positie van de deur, hoef je niet langer in de uitlaatgassen van een ronkende turboprop te staan terwijl je op het opstapje wacht om te springen.

Zwaluwstaart elektrische luchtvaart

De parachutistenclub in Cerfontaine zal dus nog even moeten wachten. Er zijn proefprojecten, maar de vloot bestaat nog bijna volledig uit kerosineslurpende turbopropvliegtuigen. Hybride-elektrische versies zijn waarschijnlijk de snelste optie voor deze toepassing.

Hoewel... Dovetail Electric Aviation, een pionier in het ombouwen van bestaande vliegtuigen naar elektrische aandrijving, en Skydive Voss, de grootste skydive operator in Noorwegen, hebben een samenwerkingsovereenkomst getekend om meerdere Cessna Caravan 208's om te bouwen naar e-aircraft. Ze gaan ook gezamenlijk onderzoeken hoe ze andere kleinere skydivevliegtuigen, zoals de Cessna 182 en 206, kunnen ombouwen.

De eerste testvluchten zouden nog dit jaar kunnen plaatsvinden. Dovetail schat dat het bereik van de geëlektrificeerde Cessna 208 meer dan 100 km zal bedragen, met een topsnelheid van ongeveer 300 km/u en een laadvermogen tot 950 kg.